Bonus

Dit jaar geen kerstkaart. Dat gaat mij aan het hart. Ik vind het zelf zo leuk om kaarten te ontvangen ben al maanden bezig zelf kaarten te maken. Maar ook bij ons is de financiele crisis voelbaar.Ook wij hebben geen spaargeld en aan het einde van de maand moeten we ook kijken of en wat we overhouden. Nou ja overhouden? Hoe ver we in de min staan. 

Ik voelde mij schuldig naar POSTNL die toch al tijden worstelt met het feit dat we in deze digitale wereld minder post versturen. Veel mensen verliezen hun baan en postzegels worden elk jaar duurder. 

POSTNL dwingt mij daardoor ook bijna om gebruik te maken van de digitale wereld, want het is gewoon bijna niet meer op te hoesten. 

1 vel decemberzegels kost € 13.99! En als ik iedereen van mijn lijstje een kaart stuur ben ik dus rond de 40 euro kwijt. Bedenk dan de kleine 5 euro aan kosten om de kaartjes te maken (heb ik het nog niet eens gehad over de tijd om de kaartjes te maken) maar 45 euro om kaarten te versturen met kerst wordt me te gek. Vooral omdat ik dat geld niet heb en daar prima boodschappen van kan doen.

Toch heb ik overwogen dan maar een vel zegels te halen voor de mensen die niet zo digitaal zijn. Tot ik op NU.nl het volgende bericht las.

Ik schrijf het even in mijn eigen taal. Er is een Belgisch post bedrijf wat POSTNL wil overnemen maar POSTNL weigert. Nu schijnt het niet doorgaan van de deal geen reden te zijn voor de miljoenen bonus van de CEO van POSTNL.

Wacht eens even. Ho Ho Ho! Miljoenen bonus? Waar komt dat geld vandaan? Dat geld dat banen kan creeeren, december postzegels goedkoper kan maken en de gewone postzegels ook. Betaal ik met het aanschaffen van december zegels dan de miljoenen bonus van deze vrouw? Ik heb dus niks te eten omdat ik traditie getrouw kaarten verstuur met december zegels en mevrouw CEO POSTNL heeft een miljoenen bonus?

Ik ben sowieso anti bonus. Een dertiende maand oké. Maar een bonus van duizenden, tonnen en miljoenen is zwaar overdreven, onnodig en laat de graaicultuur in deze wereld weer goed zien. De verhoudingen zijn scheef en wij brave burgertjes accepteren dit gewoon. We moeten hier tegen op staan! 

Er is geen geld voor ouderen zorg, nauwelijks budget voor onderwijs of politie. Het eigen risico wordt weer duurder (terwijl verzekeraar winsten draaien waar je u tegen zegt) alles draait om geld en niet meer om ons mensen. Het is nu tijd om op te staan. Om te vertellen dat wij het niet meer pikken. Dat wij ook kansen willen! Niet op die overdreven bonussen maar gewone normale kansen op schuldenvrij leven, zorgeloos leven. 

Bij deze staat het vast. Ik koop geen december zegels om de zak van mevrouw CEO Graaicultuur van POSTNL te spekken. Ik weiger! Met die miljoen kan zoveel goeds worden gedaan binnen POSTNL. Zoals ik al zei tariefverlaging van postzegels, waardoor mensen meer post versturen en er meer werkgelegenheid ontstaat. Nou ja wie ben ik. Ik ben geen CEO en een miljoenen bonus staat ver van mijn bed. Gelukkig maar, ik zou mijzelf nooit meer in de spiegel kunnen aankijken. 

Klopt het gezegde toch. De één zijn brood is de ander zijn dood. 

Roze orchidee

Ik moest gaan werken. Dat is altijd een hectisch moment voor mij. Waar ik vroeger altijd punctueel en veel te vroeg was ben ik dat nu nog steeds maar dan anders. Lekker vaag, zul je denken.

Vroeger als ik weg moest zat ik meestal 10 minuten thuis op de stoel te wachten tot het daadwerkelijk tijd was. Ik was al klaar, had alles ingepakt, stel je voor zou ik toch te laat komen?

Tot Ik me zo had gehaast en ruim een kwartier moest wachten op de trein, die nog eens netjes op tijd kwam. Waarom doe ik mijzelf dit aan? Op tijd komen is een goede zaak, maar er bestaat wel zoiets als overdrijven. Ik heb mijzelf toen aangeleerd om mijn jas pas aan te doen 1 minuut voordat ik weg moet. Dat mijn tas al eerder is ingepakt is geen probleem maar die 10 minuten die ik normaal aan wachttijd had, kan ik beter gebruiken. In plaats van een kwartier te vroeg ben ik nu 10 minuten te vroeg op het station. Toch weer 5 minuten winst.

 

Er is nog een reden die er voor zorgt dat het moment voor vertrek hectisch wordt, ik heb mijn passie om te schrijven weer opgepakt. Dat betekend dat ik nu 5 verhaallijnen heb waar 2 mijn favoriet  van zijn. Ik weet niet zo goed welke richting ik op wil.

Ik zou een psychische thriller willen schrijven maar ik ben daar veel te lief voor. Ik wordt al bang van uitzendingen van Criminal Minds een serie die ik vroeger elke week keek maar een paar jaar geleden na veel nachtmerries van mijn netvlies heb verbannen. Nee een psychische thriller is het toch niet. Maar ik wil met mijn schrijven wel in jou hoofd kruipen en jou in de war brengen en op het verkeerde been zetten. Ik wil dat jij je bevind in een wereld vol tegenstellingen, dat jij een liefdesverhaal leest en aan het einde van het boek realiseert dat het verhaal gebaseerd is op haat.

Ik heb een soort romantische misdaadroman bedacht. Een verhaal met moord, intriges en liefde. Ik vind het boeiend maar boeit het jou?

Of mijn andere verhaal een liefdesverhaal, zijn er al niet genoeg chicklits, waarvan kan mijn verhaal zich onderscheiden? Ik wil namelijk apart zijn.

Daarnaast wil ik in mijn verhalen God eren. Maar hoe rijm ik dat in een verhaal met moord en intriges?

Het wordt overigens een verhaal die zowel interessant is voor christenen als niet christenen. Dus ik zal je niet proberen te bekeren mocht je daar bang voor zijn.

Maar mijn verhaal zal wel een verhaal zijn met moraal, het zal geen doelloos verhaal zijn. Ik geloof namelijk dat alles een doel heeft en wil niet tig bladzijdes van een boek vullen met een doelloos verhaal wat na het lezen in de prullenbak verdwijnt. Ik wil dat je er over kan praten, dat het je stof geeft tot nadenken.

Maar nu dwaal ik af, één van mijn grootste valkuilen, omdat mijn hoofd niet stil staat.

Ik ben dus weer begonnen met schrijven, mijn passie. Wat ik alleen wel erg moeilijk vind is stoppen. Schrijven is een verslaving. Hoe meer ik doe, hoe meer ik wil, hoe langer ik bezig ben hoe dieper ik in het verhaal kom en dan wil ik niet dat de tijd zo snel gaat. Dan wil ik niet dat ik de laptop moet sluiten om snel naar mijn werk te vertrekken.

Het is een diepverlangen om schrijven mijn werk te maken. Maar dan moet ik publiek hebben en het liefst nog een bestseller. Ik romantiseer dat wel, dagen lang mogen schrijven als beroep, een eigen stijl hebben die mensen aangrijpt en een bestseller creëren die mij plaatst tussen al mijn literaire helden.

 

In ieder geval was het weer zo’n hectisch moment. Ik had mijn fiets al buiten staan, mijn laptop met moeite gesloten en mijn jas al aangedaan. Ik keek op mijn telefoon, weer veel te vroeg, leer ik het dan nooit? Ik kan maar beter warm binnen blijven dan buiten in de regen en de kou. Ik keek uit het raam en verwonderde mij ineens over dat wat ik zag in de vensterbank. Mijn orchidee.

Mijn roze orchidee. Hij staat al dagen in bloei en dat had ik al wel gezien, leuk dacht ik en ik ging verder met mijn bezigheden maar dit keer was anders. Ik had toch niks te doen dan te wachten en ik aanschouwde de orchidee op mijn vensterbank. Wat een prachtige plant. Wat een mooie kleur. Ineens ging er een lampje bij mij branden. Waarom gun ik mijzelf niet de tijd om te genieten van de ‘kleine’ dingen in het leven zoals deze prachtig bloeiende orchidee? Waarom aanschouw ik de orchidee niet en bewonder ik de mooie plant op mijn vensterbank niet? Waarom lijkt het zinvoller om die paar minuten die ik langer binnen blijf door te brengen op een stoel met facebook? Is het niet beter als ik de schoonheid van de natuur aanschouw. Vergeten wij mensen niet stil te staan bij de schoonheid die de wereld ons aanbied. Zijn wij niet veel te druk tegenwoordig?

De orchidee gaf mij het besef terug dat het juist de kleine dingen zijn die het leven zoveel kleur geven en het niet nodig is om te streven naar de grote dingen. Geluk zit niet in wat je bereikt, geluk zit in jezelf. Rijkdom is iets wat je op papier hebt maar met een faillissement ben je alles kwijt. Innerlijke rijkdom is iets wat altijd met je mee zal gaan.

 

Mindful, dat is wat ik meer wil zijn.

Leven in het hier en nu. Misschien wordt dat wel het thema van mijn volgende blog. Wie weet, ik laat het aan dat moment over om het te beslissen.

 

 

Minima

Als je mijn blogs leest zal het je wellicht al zijn opgevallen. Ik ben iemand met een ongezouten eigen mening, ik neem geen blad voor de mond en ben nog al tegendraads. Wij creëren namelijk normen in onze samenleving maar zijn deze normen daadwerkelijk wel normaal? Deze vraag stel ik mij al een tijdje als het gaat over het hele voedselbank en minima gebeuren. Voornamelijk rond  Sinterklaas en de kerstdagen struikel ik over het ‘help de minima’ gebeuren. Wij brave burgertjes worden ineens barmhartig en willen mensen gaan helpen die in financiële nood verkeren en geen pepernootjes of cadeau’s voor hun kinderen kunnen kopen. Sneu vinden wij dat, dus wij als makke schaapjes starten acties om deze minima’s te helpen.

Voor dat ik verder ga over mijn allergie voor het woord minima en wellicht ook mijn allergie voor de voedselbank wil ik zeggen dat er mensen zijn die door pech minima zijn. mensen die dit niet expres hebben gedaan en er alles aan doen om er financieel op vooruit te gaan. Mocht je tot deze groep behoren, voel je dan vooral niet aangesproken. Ik heb het over de andere groep, wellicht ook de groep die wij het meeste horen en zien in het nieuws.

In mijn stage’s verwonderde ik mij vaak over ouders met schulden. In gesprekken hoor je ze uren lang praten over hoe zwaar het is dat ze maar zo weinig leefgeld hebben, dat ze voedsel moeten halen bij de voedselbank en nooit iets extra’s kunnen kopen voor de kindjes. Je zou bijna medelijden krijgen met deze mensen, die trouwens ook vaak hun haren verven en in de meest vreemde kapsels rondlopen. Maar daar richt ik mij in dit bericht niet op. Ik richt me op het feit dat deze ‘hulpeloze’ ouders beiden of in ieder geval één van hen rookt. Roken is namelijk één van de meest nutteloze en geldverslindende bezigheden die je kunt doen. Ik begrijp niet dat je zegt dat je geen geld hebt maar wel sigaretten kan kopen, dat je geen brood op tafel kan zetten maar wel je longen kan vol roken met gif, dat je je kind geen cadeau kan geven behalve dan dat zijn of haar longen ook vernietigd worden door jou dure verslaving. Ik ben gewoon verontwaardigd. Overal hou jij je handje op omdat je ‘minima’ bent en je rookt. Belachelijk en schandalig!

Ik vind dat mensen die naar de voedselbank gaan beter moeten worden gescreend. Wij moeten onze eigen verantwoordelijkheden weer gaan nemen en de noden van ons gezin op de eerste plaats zetten, niet die van ons zelf. Als jij schulden hebt moet jij – en ja dat MOET- stoppen met roken (geld ook voor wiet en andere verslavingen) Want als jij je verslaving kunt bekostigen is je probleem echt nog niet groot genoeg en kunnen we beter mensen helpen die echt niks hebben en hun uiterste best doen om uit de ellende te komen. Wat wij het beste kunnen doen is deze mensen hulpverleningstrajecten aanbieden.

Wat ik ook niet begrijp is dat wij hier ook een ‘norm’ hebben als het gaat over verslavingen en roken. Kennelijk vinden wij een verslaving aan alcohol en drugs gevaarlijk en daar hebben wij klinieken voor opgezet waar mensen soms langdurig verblijven. Maar een rookverslaving daar hebben wij geen klinieken voor kennelijk is roken een sociaal geaccepteerde verslaving en vinden wij het normaal dat iemand die rookt wel een voedselpakket krijgt omdat hij of zij geen geld heeft. Is dat niet vreselijk krom? Roken is dodelijk en mensen komen er net zo moeilijk vanaf als van een alcohol of drugsverslaving. Roken is schadelijk voor de mensen en dieren om je heen. Ik denk dat er maar weinig mensen roken omdat ze het leuk vinden, ik kan me in ieder geval niet voorstellen dat je moedwillig je longen verpest en graag meer risico loopt op nare ernstige ziektes.

Maar oké dat ik roken haat was al duidelijk te lezen in mijn vorige blog. Dit verhaal gaat over de minima en de voedselbank. De arme minima die niks heeft en overal zijn of haar handje voor opent en overal geholpen wordt door ons brave makke barmhartige burgerlijke lammetjes. Misschien helpen wij deze mensen juist niet door hun het leven zo makkelijk te maken? Misschien is er nog een groep die wij vergeten? We hebben namelijk de minima, mensen die onder bijstandsniveau moeten leven (waarvan ik de rokers niet kan waarderen) maar er zijn ook mensen die een goed salaris hebben maar net boven de grens voor alle subsidies verdienen en dus aan het eind van de maand niks overhouden, misschien moeten wij deze mensen de mediuma noemen? tussen de minima en de mediuma zit namelijk nog een groep de groep mensen zoals mensen in bijstand  en mensen die niet veel verdienen. deze mensen(en ook hier geld weer dat ik niet iedereen bedoel)krijgen overal subsidie voor en houden aan het eind van de maand meer over dan de mediuma die met een 40 urige werkweek en HBO diploma zich kapot werkt. Echter is er geen voedselbank of Sinterklaas actie voor de mediuma, zij verdienen genoeg, alleen is de werkelijkheid schrijnend en verbazingwekkend anders. Deze mediuma mensen zijn een beetje de slachtoffers van de mazen van de wet zoals dat dan wordt genoemd. mooie term maar je hebt er geen moer aan. Deze mensen kunnen geen kant op, huren in een hoog segment, geen ruimte om te sparen en geen eigen geld om een huis te kunnen kopen.  Het zal je vast niet verbazen dat ik dus een mediuma ben, zo’n iemand die niks krijgt en ook niks heeft. zo’n iemand die geen verslaving heeft omdat ik dat volkomen zinloos vind. Ik mediuma vind het ook best fijn om soms iets extra’s te krijgen als dat wordt aangeboden, maar nee hoor, het gaat naar de minima omdat wij Nederlanders als norm hebben de minderbedeelden te helpen en de norm is dat de minima’s het zo ontiegelijk slecht hebben. Maar niet elke minima heeft het zo slecht, als je ziet hoe duur de sigaretten op het moment zijn zou ik de rekensom snel maken. je bespaard honderden en soms wel duizenden euro’s per jaar als je stopt met roken, geld dat je kan besteden aan voeding, kleding, afbetalen van eventuele schulden en cadeau’s voor je kinderen zodat de voedselbank de echte minima kan helpen. Het is toch te belachelijk voor worden dat minima’s overal geholpen worden en sigaretten kunnen kopen en ik als mediuma niet geholpen wordt en ook geen geld heb voor sigaretten – ondanks ik die zooi ook nooit zo willen-

Ik pleit dus voor betere screening zodat de mensen die het echt nodig hebben goed geholpen worden en de mensen die het minder nodig hebben weer verantwoordelijkheid leren te nemen voor hun eigen daden. Zo pleit ik er ook voor dat iedereen die hier naar Nederland verhuisd en nu woonachtig is in Nederland VERPLICHT wordt de taal te leren en te spreken. Het is belachelijk dat wij hier mensen hebben wonen die hier al tientallen jaren een uitkering krijgen zich soms ook tot de minima rekenen en dat deze mensen geen woord Nederlands spreken, niet deelnemen aan onze maatschappij ‘participeren’ zij krijgen wel geld en alle financiële hulp d.m.v. subsidies terwijl ze er niks voor doen. Daar kan ik nog een blog aan besteden misschien iets voor de toekomst.

Hopelijk als wij de profiteurs kunnen onderscheiden van de mensen die ECHT hulp nodig hebben, kunnen de mensen die echt hulp nodig hebben beter geholpen worden en hun toekomst opbouwen.

Daarnaast ben ik geen voedselbank fan. Ik houdt van een duur lapje vlees ook al heb ik daar geen geld voor. In de supermarkt betaal ik vele euro’s voor een kwalitatief goed lapjes vlees. Als dit vlees niet wordt verkocht wordt het ingevroren en verspreid onder de voedselbanken. Ik kan me dus dat stukje vlees niet permitteren wat een ander wel krijgt. Niet dat ik er op tegen ben dat we met z’n allen minder verspillen en weggooien. Ook vind ik dat deze mensen echt wel goed eten verdienen maar dat dure lapje vlees doet mij pijn en vooral als dat dure lapje vlees op het bord beland van Piet Graaicultuur die niks heeft behalve een sigaret in zijn handen.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben voor barmhartigheid en naastenliefde. Dat zijn christelijke waarden die ik heel belangrijk vind. Maar laten we niet doelloos blijven geven en helpen. Blijf nadenken of dat wat je doet ook echt helpt. Een verslaafde financieel of materieel blijven steunen zal de verslaafde nooit helpen om zelf de verantwoordelijkheid voor zich zelf en/of zijn of haar gezin te nemen. Ik denk dat onze maatschappij dat nodig heeft we zijn nu zo egocentrisch geworden en vergeten dat we ZELF verantwoordelijk zijn voor onze daden en de gevolgen hier van. Wij mogen wat meer van de gevolgen gaan voelen zodat we gemotiveerd worden goede daden te doen en weer zelf verantwoordelijk worden en zijn.

Voor alle echte minima’s, zij die door ziekte en/of scheiding of andere problemen financieel in de problemen zijn geraakt wens ik dat ze goed geholpen mogen worden, goed gesteund en vooral geholpen worden om op eigen kracht vooruit te kunnen gaan.

Graag hoor ik wat je van mijn bericht vind.

 

Oh my God

Okay it may seem like a contradiction to what I wrote before. Never to use God’s name without purpose. So the title of this blog ‘Oh my God’ might not be the correct title. Or it is the right title. It’s up to you to decide.

Yesterday I was in panic mode. We have financial trouble and couldn’t pay a bill. We are trying everything (good things) to earn and to save money but nothing seems to work anymore. Oh my God! Panic! Before I wrote my recent post ‘Oh my God’ meant nothing more than ‘Oh no what’s goin’on?’ But yesterday when I was in panic mode ‘Oh my God’ meant ‘Please God help me, take control, I can’t do it alone!’

I felt like crying, I felt like screaming or breaking things. I was filled with anger inside and every little thing that went wrong felt like a huge thing going wrong. So I did something I’ve learned my self a while ago. Sing a positive song. I don’t know how this song is called in English, even if there is an English version of this song. It’s a Christian song I’ve learned in church.

God of trust, You’ll never change, You reign forever, my source of grace. Highest of Higehest I put my trust in You. Lord I call Your name, again and again. Lord I call Your Name again and agan.

You are my rock when I stumble, You lift me up when I fall. Trough the storm You are my anchor. I put my hope in Your hands.

I love this song, over the years when I felt so weak and alone, listening it made me cry. Not because I was sad. Just because I know God loves me and wants to help me. It’s so good to know that in time’s of panic God is with me and I can trust Him, He has a plan and it will all be right.

After singing the song a couple of times I felt peace in my head and body. I was able to think straight and make plans. God is great! God is Awesome.

and that’s antohter song I love so much. Our God is an awesome God. He Reigns form heaven above with wisdom power love, our God is an awesome God.

So today I still don’t have money. My partner and I prayed to God to help us and made a plan. We don’t want debts and we trust God to help us overcome the money problems.

Sometimes when life goes well, we or in this case I tend to forget God. I pray to God, but I don’t need God. But we need God all the time! I need God all the time. God is not a product like I wrote in my last post. God is important He walks with you trough all the good and the bad times. Don’t forget God in the good times, trust Him and walk with Him. Sometimes when we think all goes well, we need God more than when we think all is going wrong. We need to praise and thank God for the things that we have in life. For all the blessings He is giving us. What I tend to do is to pray and say to God ‘Thank you for what I have but I want…That’s not right, don’t talk to God with your head, talk to Him wirh your heart.

I’ll be honest with you, this is my challenge, not to forget God, to walk with God. After the conversation I had last week about God and what He means to me, I realized that I ask God to help me, but when He reaches out to me, I don’t give my hand. I did not walk with Him. So now I realize that I want tot walk with God, that I need God trough the good and the bad times. I know my challenge will be to maintain the relationship I have with God. To make sure I won’t forget Him when the storm is over.

I used to love watching touched by an angel. I love to see how God empowers people. The series begin with the soundtrack:

When you walk down the road, heavy burden heavy load, I will rise and I will walk with you. I’ll walk with you till the don’t even shine, walk with you every time I tell I’ll walk with you,  believe me I’ll walk with you.  http://lyrics.jetmute.com/viewlyrics.php?id=1225942

So God was reaching for my hand. He was. Because after I realized I did not take His hand I prayed and told Him that I want to walk with Him in everything I do. God might also be reaching for your hand. Just pray and tell Him you want to walk with Him. But remember God helps you in His time. That I walk with God (again) does not make my financial problems go away. But I trust in God that He’ll able us to get rid of the problems like He always does.

God is a God of love, a God of hope He is truly awesome!

I hope you understood my post. I am Dutch and my english is a bit rusty.

 

‘God als product’

In mijn blog schrijf ik wat mij bezig houdt. Ik geloof er sterk in dat God door mensen kan werken. In een gesprek dat ik deze week had gebeurde dat. Niet dat God door mij heeft gewerkt. Maar dat God mij benaderde door de persoon met wie ik sprak. Het was een verlichtend moment. Na het gesprek voelde in de energie en bevestiging waar ik al tijden naar zocht.

Ik geloof in God, ik ben trots dat ik op Hem kan vertrouwen en dat ik weet dat waar ik ook ga God met mij mee gaat. Toch was ik dat ‘vergeten’ Ik ‘gebruik’ God soms als een product. Dat klinkt erg oneerbiedig maar ik bid tot God als ik Hem nodig heb of als ik mij gezegend voel. Ik vraag God om met mij mee te gaan, maar dat vraag ik met mijn verstand omdat ‘dat zo hoort’ niet met mijn ziel omdat mijn hart dat verlangt.

Ik kwam er achter dat God Zijn hand naar mij uitreikt, dat doet Hij al tijden. Maar dat ik zijn hand niet vast pak. Ik ben namelijk te veel bezig met andere dingen dat ik op Hem vergeet te vertrouwen en op Hem vergeet te wachten.

Het gesprek emotioneerde mij, ik probeer God nu met mij mee te nemen in alles wat ik doe, dat vind ik nog best moeilijk, maar mijn hart verlangt wel dat God samen met mij wandelt en dat ik Hem betrek in alles wat ik doe. Ik heb besloten om daarom ook weer naar de kerk te gaan en mij meer in God’s woord te verdiepen. Dat wil niet zeggen dat al mijn blogs nu over het geloof zullen gaan. Maar wel dat God een belangrijke rol speelt in mijn leven en in de manier waarop ik hedendaagse zaken ervaar. Uiteindelijk speelt God dus een belangrijke rol in de blogs die ik schrijf. Soms op de voorgrond zoals vandaag, soms op de achtergrond.

Enkele maanden voor dit mooie gesprek plaats vond schreef ik een gedicht. Ik vind het gedicht toepasselijk op wat mij deze week is overkomen. Ik was het ‘even’ vergeten. God houdt van mij, vind mij waardevol, Hij heeft een plan met mij, ik moet Hem alleen de tijd geven om Zijn plan samen met mij tot uitvoering te brengen. God is nu aan zet.

Ik hoop dat mijn verhaal en het gedicht wat ik in onderstaande tekst verwoord je inspireert of motiveert. Mij is tijdens het gesprek gevraagd ‘Wie is God voor jou’ en als God nu naast je zat (en dat doet Hij) Wat zou hij jou willen zeggen? Dat was een confronterende vraag die mij emotioneerde. Misschien biedt het jou ook een nieuw perspectief. God works in misterious ways!

Hoop

Soms zwerven mijn gedachten                                                                                                                 Eenzaam en alleen                                                                                                                                             Als een heftige orkaan                                                                                                             Verwoestend door mij heen

Soms wens ik dat het leven te regelen was                                                                                         Dat ik vooruit kon spoelen, terug kon draaien en op pauze kon klikken als ik daar aan toe was                                                                                                                                                                Soms wil ik alles weten en soms ook helemaal niet                                                                    Soms wil ik heel hard lachen of huilen van verdriet

Soms lijkt het gras veel groener maar is het dor en kaal bij mij                                               Soms kun je mij zien stralen maar ben ik helemaal niet blij                                                     Soms verdrink ik in een vat onzekerheid                                                                                       Wordt ik meegetrokken in een stroom van radeloosheid

En dan dank ik de Heer, mijn God                                                                                                          Die de hemel en aarde heeft gemaakt                                                                                                Door hem ben ik nooit alleen                                                                                                           Omdat hij altijd over mij waakt

Al ga ik door een diep dal                                                                                                                              Ik zal opstaan en sterker zijn dan ooit                                                                                                  Hij zal mij nooit en nimmer verlaten                                                                                                    Echt dat doet hij nooit!

Soms voel ik mij ondankbaar                                                                                                                 Arm, gebroken en alleen                                                                                                                          Dan kijk ik naar buiten                                                                                                                            Naar alle schatten om mij heen

God heeft de natuur gemaakt, van vulkaan tot oceaan                                                                     De hoogste bergen en de diepste dalen daar is Jezus je in voorgegaan                                     Ook al bewandel je nu een snikhete en droge woestijn                                                                  Ooit zullen de poorten open gaan en zal er een paradijs voor je zijn

Je bent niet alleen                                                                                                                                           De moeilijke weg die je bewandeld heeft een doel                                                                           Omarm het leven met de uitdagingen die het je geeft                                                                   Vertrouw op de God die in je leeft!

 

Normen en waarden

Normen en waarden. We horen er vaak over maar wat zijn normen en waarden eigenlijk? Normen zijn concrete richtlijnen voor het handelen, algemene aanvaarde gedragsregels. Normen staan in verbinding met waarden. Waarden zijn idealen en motieven die in een groep of samenleving als nastrevenswaardig worden beschouwd. Waarden zijn opvattingen over wat wenselijk is. (bron. Wikipedia)

Normen en waarden. Begrippen die ik in deze hedendaagse maatschappij mis. Alles draait om ons zelf en zijn nog maar weinig mensen die eerst aan de ander denken en daarna aan zich zelf. We leven in een tijd dat mensen aan de macht zich schuldig maken aan machtsmisbruik en zichzelf bonussen geven bovenop hun al hoge salaris die absurd en volledig onnodig zijn.

We leven in een maatschappij die draait om geld. Geld is belangrijker geworden dan de mensen om ons heen. Het geloof speelt ook steeds minder een rol in de samenleving. Terwijl de bijbel ons zoveel kan leren en ons – ook al geloof je niet-  persoonlijk kan laten groeien en goed kan laten zijn voor de ander. Wij leven in een wereld die bepaald wordt door uiterlijk.

Je moet zo slank zijn als de modellen die we zien op de televisie, je kleren moeten up to date zijn en je make up en haar moeten ook volgens de nieuwste trends zijn. Je moet in een dure auto rijden en een groot huis hebben waarin je bijna elk jaar de meubels vernieuwd omdat je van ‘modern’ houdt. Wat moeten wij veel zeg!

We moeten ook eigenlijk altijd een partner hebben en een social life hebben waar je U tegen zegt. Iedereen moet zien dat het ons voor de wind gaat en wij luxe vakanties kunnen boeken.

Wat kan de bijbel ons dan leren zul je je misschien afvragen? Liefde voor jezelf. Je kunt pas van een ander houden als je van jezelf houdt. God houdt van je zoals je bent, ook al ben je geen super slanke model, ook al draag jij geen luxe kleren en woon je in een rijtjeshuis. JIJ bent goed zoals je bent. Wat mensen van je vragen is niet altijd wat jij denkt dat ze van je vragen. Je kan ook een leuke vriend of vriendin zijn zonder dronken te zijn tijdens het uitgaan of sigaretten te roken. Het komt namelijk vanuit wie je bent en niet wat je doet om er bij te horen. Als je vrienden je leuker vinden als je zoent met iedereen op een feest en het bed deelt met jan en alleman dan zijn je vrienden geen vrienden. Als jij denkt dat je maar het bed moet delen met je partner en daar zelf over twijfelt en het ‘maar voor je partner doet’ zegt dat wat over je eigenwaarde. Het is namelijk erg belangrijk dat wij onze eigen normen en waarden kunnen naleven en doorgeven.

de bijbels 10 geboden zijn daarin een mooie richtlijn. Ik verwoord ze hier onder in het kort met mijn eigen toevoeging eraan.

  1. geen andere goden dienen dan God. Naast goden zijn dat ook afgoden zoals verslavingen en rijkdom. God staat op de eerste plaats in je leven.
  2. Vertrouw op God alleen. Laat je leven niet leiden door de wereldse zaken als Idolen die we zien op tv of de social media. Verheerlijk de wereldse zaken niet, maar dien God en Hij zal voor je zorgen.
  3. Gebruik niet zomaar de naam van God. kort samengevat niet vloeken. In de bijbelse  zin betekend dit niet vloeken met de naam van God in het woord of de zin. Oh my God is dus ook vloeken. (oh jee dat is een leerpuntje voor mij!) Maar zelf vind ik dat vloekwoorden ook woorden zijn als; kl*te, kanker, k*t, sh*t etc. Het lost niks op je kunt ook zeggen ‘oeps’ of ‘oh nee toch’.
  4. God heeft de zevende dag gemaakt om hem te dienen. Wij noemen dit ook wel de zondag. Een dag om bezig te zijn met je relatie met God, even niet de focus op de wereld maar op Hem. Geloof je niet zou je deze dag ook prima kunnen gebruiken als een social media vrije dag waarin je gewoon even rust houdt of je bezig houdt met het verrichten van goede daden voor een ander.
  5. Heb respect voor je ouders, zoals zij respect voor jou horen te hebben. Ook al ben je het niet altijd met elkaar eens. behandel elkaar met respect. Bekijk dit niet alleen op familie niveau maar heb ook respect voor alle andere ouderen in je omgeving. behandel een ieder zoals je zelf behandeld wenst te worden.
  6. Je zult niemand doden, doodwensen, uitschelden, gewelddadig behandelen. Klinkt best logisch toch? Toch blijkt het in de hedendaagse maatschappij erg moeilijk. wellicht omdat we zo egocentrisch zijn. Geweld is nooit de oplossing. een respectvol gesprek wel. Als de persoon met wie je praat, jou niet respecteert, vertrek dan en houdt de eer aan jezelf.
  7. Je zult geen onrust stoken binnen relaties en vecht voor je huwelijk als dat nodig is. Geen overspel dus, daarom houdt ik ook niet van second love. het slaat nergens op ‘is je relatie goed maar heb je spanning nodig ga dan naar second love’ het klopt gewoon niet want als je behoefte hebt aan aandacht van een ander is je relatie niet goed. Overspel is niet goed te spreken niet naar jezelf en niet naar je partner en dat geld voor alle vormen van overspel. verkering of getrouwd. Tegenwoordig scheiden we ook te makkelijk, misschien trouwen we dan ook te makkelijk? We zijn namelijk meer bezig met het perfecte plaatje te creëren dat we vergeten dat het vormen van een huwelijk veel diepgang en toewijding vereist. kinderen zijn hier vaak de dupe van en krijgen niet bepaald een goed voorbeeld mee van de ouders.
  8. Niet stelen. Logisch of niet? Je mag niet iets jou toe eigenen wat niet van jou is. Dit is dan ook het juiste moment om aan te geven dat ik voor deze tien geboden een goede website heb gebruikt. https://www.leenardkanselaar.nl/tien-geboden-in-gewone-taal/
  9. Spreek altijd de waarheid. Doe niet alsof jij beter bent dan een ander, doe je niet beter voor op facebook dan je bent. Je bent goed zoals je bent. De waarheid is belangrijk. de waarheid duurt ook altijd het langst. Op een leugen kun je echt niet bouwen. Als wij eerlijk zijn naar ons zelf kunnen we ook eerlijk zijn naar een ander.
  10. Je moet niet willen wat een ander heeft. We leven in een wereld die in de ban is van geld en macht. Als een klasgenoot de nieuwste witte schoenen heeft moet iedereen die ook hebben. Moet dat echt? is dat waar het leven om draait? Nee. Wij hebben de allernieuwst mobiel/laptop/televisie/tablet etc niet nodig. Dat nieuwe jasje van 100 euro hoef je niet te kopen omdat die stoere klasgenoot ‘m heeft gekocht, je hebt toch al een goede jas? Je begeert niet wat een ander heeft. Geen partner, auto, kapsel, huis. helemaal niks. wees tevreden met wat je hebt.

Nummer 10 is eerlijk gezegd mijn persoonlijke uitdaging. Ik wil namelijk erg veel en vergeet soms dat dat wat ik heb al een grote zegen is. Of je nou gelooft of niet zijn deze normen en waarden een goed streven om goed met elkaar om te gaan en elkaar naastenliefde te tonen. Zorg dat je met alles wat je doet je eigen respect waarborgt. ‘be true to yourself’ Laten we ons minder focussen op de wereld en de verwachtingen die wij denken dat we wereld van ons heeft. laten we ons focussen op naastenliefde en zorg voor elkaar.

Verander de wereld en begin bij jezelf is min of meer mijn levensmotto. Je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent bij een ander, want iemand die jou niet accepteert zoals je bent is jou niet waard. Ik geloof dat als er een deur sluit een andere deur open gaat. Er zijn altijd mogelijkheden, durf ze te zien en volg je hart.

Mocht dit bericht je hebben geïnspireerd om bijvoorbeeld een andere richting op te gaan met je leven of om in God te geloven moedig ik je van harte aan om hier stappen in te ondernemen. Denk niet in reuze stappen maar ga stap voor stap, denk aan jezelf, God zal jou de weg wel wijzen.

Mocht dit bericht je niet hebben aangesproken, dat kan uiteraard, dan wil ik je toch aanmoedigen eens de tijd te nemen over normen en waarden na te denken. De normen en waarden die wij in onze samenleving kennen en nastreven maar ook de normen en waarden waar jij zelf in gelooft. Wellicht zit er een uitdaging in om deze normen en waarden in jou leven tot uiting te brengen. Succes!

 

Roken. Doodzonde

Ik kan het niet meer onder stoelen of banken verschuilen.Ik heb een enorme hekel aan roken. Dus ja, dit wordt weer zo’n ‘stop met roken’ blog.

Toch daag ik je uit mijn blog te lezen. Als je Rookt of niet rookt is mijn verhaal de moeite waard omdat het in mijn ogen een knelpunt weergeeft in onze samenleving.In onze samenleving die wat meer uit zorg voor elkaar en naastenliefde mag bestaan dan uit egocentrisch handelen voor ons eigen belang.

Ik zal direct maar vertellen wat de aanleiding is tot het schrijven van dit bericht. Als ik naar mijn werk ga, reis ik met het openbaar vervoer.Elke keer weer moet ik ergens anders gaan staan (vaak meerdere keren achter elkaar) omdat er iemand een sigaret rookt.Ik ben een geduldig en vriendelijk persoon, mij krijg je niet snel kwaad. Maar dat roken begint nu een irritatiepunt te worden dat binnenkort een kookpunt gaat bereiken. Vrees niet ik handel in (nette) woorden en niet in daden.

Roken is vies, giftig, ziekmakend, ongezond, vervuilend en verslavend.Dat JIJ er voor kiest om te roken, mag je nooit MIJN probleem maken.Dat JIJ verslaafd bent mag nooit MIJN probleem zijn.Toch is dat het wel.Ik vind rokers, egocentrische personen die zichzelf en hun omgeving moedwillig kwaad doen.Overal wordt er gewaarschuwd voor de gezondheidsgevaren die roken met zich mee brengt en dat deze gevaren minstens zo zwaar wegen voor mensen en/of kinderen die meeroken.Met meeroken bedoel ik in deze, de mensen en kinderen en zelfs dieren die bij het roken aanwezig zijn en zelf niet roken.Daarnaast bedoel ik ook de mensen met wie je te maken hebt nadat je net hebt gerookt omdat je na het roken ook nog steeds giftige stoffen verspreidt.

Ik zelf kan niet tegen rook, het beneemt mij de adem. Ik ga er van hoesten en krijg er keelpijn van. Dit kan JIJ niet aan mij zien. Je ziet mij als een jonge vrouw die op haar trein staat te wachten en niet als een jonge vrouw die ademnood krijgt van jou sigaret. Ja als ik hoest en wegloop kijk je op, maar het doet je niks. Wellicht besef je je niet dat je mij op dat moment de adem ontneemt met JOUW verslaving en dat jij als verslaafde mij tot last bent.Sneu voor mij is dat ik dan vaak meemaak, dat waar ik ook heen ga, weer iemand anders staat te roken. Waar moet ik dan heen? Moet ik van het perron af in de hoop dat ik mijn trein haal en kan ademen tegelijk? Waarom zou ik mij eigenlijk moeten aanpassen voor jou verslaving?

Heb je ooit nagedacht over andere mensen? Mensen met astma bijvoorbeeld, je kunt het ook niet aan hun zien dat jou sigaret zeer gevaarlijke consequenties kan hebben voor hun gezondheid.Of mensen met COPD die verminderde longfunctie hebben. Niet iedereen met COPD heeft een slangetje in de neus waar ze extra zuurstof doorkrijgen. Deze mensen kun je ook tegen komen op het station, in de wachtrij, bij de speeltuin van je kinderen als je die hebt, op de markt, het terras, in de winkelstraat. Heb jij maling aan de gezondheid van je naasten? Van deze mensen aan wie je het niet kunt zien dat ze last hebben van JOUW verslaving? Deze mensen die net als mij meerdere keren geconfronteerd worden met JOUW verslaving en dat helemaal niet willen.

Ik kies er namelijk bewust voor om niet te roken, ik wil mijn longen schoonhouden. Wie ben jij om voor mij te bepalen dat ik JOUW giftige dampen moet inademen?En dan moet ik het nog hebben over de allerkleinsten onder ons. De kinderen. De kinderen die niet kunnen beseffen dat de rook die ze inademen giftig is en hun ontwikkelende longen vernietigd.

Heb jij maling aan deze kleine kinderen? Zolang jij je sigaret in een openbare plek opsteekt is het antwoord JA. Er is namelijk geen ander antwoord mogelijk. Als jij naastenliefde en betrokkenheid voelt voor de mensen om je heen zou je namelijk geen sigaret opsteken en de gezondheid van jezelf en de anderen verpesten met je giftige dampen.                             Los daarvan kan ik het ook niet beseffen. Ik snap het gewoon niet dat je moedwillig je longen vol pompt met gif. Dat je je longen vernietigd met gif en rook. Dat je moedwillig het risico wil lopen op nare ziektes als kanker, COPD en nog veel meer. Je gezondheid zou veel meer waard moeten zijn. En de gezondheid van de mensen om je heen ook.

Jij als roker hebt gewoon het recht niet om mij als ik in mijn tuin zit lastig te vallen met jouw verslaving. Ik heb namelijk het recht op frisse lucht. Jij hebt het recht niet om mij lastig te vallen met jouw rook als ik op het station ben of als ik in de winkelstraat loop of op een terras wil zitten.Toch denk jij dat jij dat recht wel hebt. Jij stelt jou verslaving boven het recht dat ons medemens heeft op gezondheid en frisse lucht

Kort samengevat je bent verslaafd. Jij bent verslaafd aan een geldverslindend product wat je lichaam vernielt. Waarom rook je in vredesnaam? Wat is het nut van het inademen van deze giftige stoffen? Vind je het stoer, want in werkelijkheid ben je dat niet, iemand die moedwillig zijn of haar lichaam vernield is namelijk zielig. Heel erg zielig.Ik vind het sneu dat jij niet sterk genoeg bent om je verslaving te overwinnen en dat je het ook nog prima vind dat je verslaafd bent.Zonde.

Meestal reageren rokers op ‘anti rook’ reacties met berichten als en dan moet er ook wat gebeuren met luchtvervuiling, suikers in het eten, e-nummers, obesitas, andere verslavingen.Daar hebben jullie dan ook gelijk in. Ik ben ook blij als je dat als roker zegt. Het is namelijk goed dat je je bewust bent dat onze hedendaagse maatschappij ongezond is en dat daar wat aan moet worden gedaan.Als je de wereld wil verbeteren moet je beginnen bij jezelf en dus ook bij jou sigaret als je rookt.Veel mensen beseffen zich pas na het stoppen met roken wat een gezondheidswinst het ze oplevert. Waar wacht je nog op? Dan heb ik het nog niet eens gehad over het financiële voordeel.

Laten we wat meer aan elkaar denken. Steek geen sigaret op als anderen erbij zijn of er last van kunnen hebben. het is jou verslaving dus ook jou probleem. Jij kunt het niet zien of iemand last heeft van jou verslaving en iemand die bewust niet rookt kan niet blijven weglopen voor jou verslaving.Het gaat om jou gezondheid en de gezondheid van de mensen om je heen, mensen van wie je houdt en mensen die je misschien niet eens kent. Als het aan mij ligt zou je er helemaal mee stoppen. Wordt roken overal verboden en strafbaar.

Ik zou mijn blog willen eindigen met de volgende vraag.Als ik naast jou zit in de trein of naast jou sta op het perron en ik laat een hele dikke scheet die ook nog eens flink ruikt. Wat vind je daarvan? Als jij het niet vind kunnen dat ik een scheet laat in jou bijzijn, een scheet waar je overigens hoogstens stankoverlast van ervaart maar geen gezondheidsklachten door krijgt. Als jij niet vind dat ik die scheet in jou bijzijn mag laten, waarom moet ik dan de schadelijke giftige dampen van jou verslaving inademen?

Denk aan elkaar!Verbeter de wereld begin bij jezelf